-VÍCTOR-
Hacia las seis volvimos al camping, papa guardó la compra y mama se puso a
preparar la cena. Entré en la caravana, y guardé mi maquillaje y mi ropa y lo
de mama. Dejé lo de papa encima de su cama. De pronto alguien llamó a la
ventanilla que hay al lado de mi cama.
-¡Ey! ya has vuelto.. ¿te apetece ir a dar una vuelta?- ¡Eran Sandra y Andrea!
- Sí, un segundo que se lo digo a mis padres.- Cogí el móvil y me lo puse
en el bolsillo trasero del pantalón.
-Mama, ¿puedo salir a dar una vuelta con ellas?- ya había salido de la
caravana, y las dos estaban junto a mí.
-¿Eh?- mama me miró, sonrió y dijo:
-¡Por supuesto que sí!
-Genial- dije sonriente. Salimos de mi parcela y nos fuimos en dirección al
parque que estaba en frente del bar. Nos sentamos en la hierba.
-Madre mía.. ojalá mi madre tuviera esa reacción cuando le pido para salir
-No siempre es así- mentí; nuca era así, porque nunca salía- ¿que habéis
hecho hoy?
-Hemos ido a la playa y también hemos comido ahí
-También ha venido Víctor..-dijo ahora Sandra
-¡¿En serio?¡- las dos se miraron y echaron a reír
-¿Qué pasa?
-Nada, es que te has vuelto loca- dijo Andrea
-De amor..-Sandra
-Pero..¡¿ pero qué decís?! es solo que..
- Tranquila, no pasa nada.. además, el..
-¿Él, qué?
-Pues que.. - Sandra miró dubitativa a Andrea
- ¿Si?
-No se lo digas- le contestó Andrea
-Pero..
-¡No! se lo tiene que decir él
- ¿¡Decirme el qué!?
-Hola chicas- Di un respingo. Me giré y ahí estaba, se sentó a mi lado y me
sonrió. Sentí como el corazón se me aceleraba, me pregunto si el también lo
oye.- De que hablabais?
-Ems.. de lo que hemos hecho durante el día- Dijo Sandra muy segura de sí
misma
-¿Ah.. tú que has hecho Amy?
-Pues he ido a SPP, he comido en un pequeño restaurante a l lado de la
playa, hemos comprado un poco de fruta y verdura. ¡ah, sí! y mis padres se han
comprado algo de ropa y eso..
- Vaya, que bien..
-¿Y tú?-Le pregunté
-Pues nada, por aquí, por allá... he comido con ellas en la playa, durante
la mañana he estado haciendo wind-surf y ya está.. nada en especial
-Bueno, has estado en la playa
-Sí- me volvió a sonreír- ¿qué haréis esta noche?- éste miró a Sandra y a
Andrea, un poco rojo..
- Pues nada.. podemos ir la playa a tomar algo en el CHE- dijo Sandra
mientras me guiñaba el ojo, realmente no entendía nada
-Además he oído que hoy hay lluvia de estrellas
-¡¡Guay!! y si... ¿Quedamos para cenar también?
-Lo siento.. mis padres hoy han hecho barbacoa, y no me dejaran salir para
comer..-Dijo Andrea, lo que significaba que Sandra tampoco podía.
-¿Y tú Amy?
-Bueno.. A mi seguro que me dejarían.. Pero
-¡Genial! venga va.. por favor
-¿A dónde iríamos?
-¿Te dejarían salir del camping?
-Supongo-Dije sonriéndole
-Hay un restaurante muy bonito en la Escala y que se come muy bien, podemos
ir si quieres
-De acuerdo, a qué hora?-miró su reloj y yo mi móvil, eran las seis y media
-¿A las ocho te va bien?
-Perfecto
-Vale, vale.. venga tortolitos.. - le di un codazo a Sandra y echamos todos
a reír
-¿A qué hora quedamos para ir a la playa?
- A las diez y media?
-Vale, Sandra vamos, que tenemos que ir a la ducha y luego poner la mesa
-¡Esperad!¿ nos vemos en las duchas grandes de aquí cinco minutos?
-Okay, hasta ahora
-Bueno, ¿nos vemos de aquí a un rato de acuerdo?
- De acuerdo- sonrió, me cogió la mano, y me dio un beso en la mejilla.
Luego se fue.
Sentí una extraña sensación de felicidad, adrenalina y fuego corriendo por
todo mi cuerpo, y me encantaba. Eché a correr hasta llegar a mi parcela. Mama
aún cocinaba.
Entré en la caravana, y cogí la bolsa de la ducha, metí los jabones, el
peine y la toalla y salí a fuera.
-Mama, voy a ducharme
-Vale, por cierto han venido dos chicas.. Um.. ¿Andrea y Sandra? ¡Sí, eso
es! me han dicho que te esperaban en las duchas grandes, las que no están
dentro de los baños de las chicas, ¿sabes?
-Oh de acuerdo.. Ahora voy, por cierto.. ¿Sabes Víctor, el hijo de Robert?
-Sí, ¿qué le pasa?
-Me ha...
-¿Si?
-Me ha invitado a cenar, dice que le gustaría hablar sobre las clases de
Wind-surf, sobre mi experiencia con el mar y eso.. ¿Puedo ir?
-¿A qué hora te pasa a recoger?-Dijo ahora volviéndose hacia a mí y
sonriéndome. Yo también sonreí, feliz
-A las ocho, ¿va bien?
-Por supuesto, ahora corre, ¡que tienes que arreglarte!- nuca le había
mentido a Ángela, pero preferí no pensar en ello e ir a las duchas corriendo,
como me había dicho.
-Hola chicas-dije cuando llegue hasta éstas
-¡¡AAAAAH!!- gritaron las dos a la vez
-Se puede saber qué..
-Dios mío, dinos que te dejan ir-empezó a decir Sandra nerviosa
-Em... sí, sí que me dejan, ¿por..?
- ¿Qué porqué? ¡Pues porqué te ha pedida una "cita no
cita"!-continuó ella
-¿Una qué?-sinceramente, volvía a no entender nada
-Quiere una cita contigo, sin que tú misma lo sepas-intervino ahora Andrea
-Entonces...
-¡¡Tienes que quedar perfecta!! ¿Tienes la ropa adecuada?, ¿Y el
maquillaje? y sobre todo, ¿Sabes qué hacerte en el pelo? ¡Ah, sí! ¿Y zapatos?
-Sandra, para, que la vas a poner de los nerviosa-En ese justo momento la
primera de las dos únicas duchas que habían, se abrió la puerta y salieron la
pareja de dentro (supuse que eran pareja porque iban de la mano).
-Anda pasad, nos vemos luego, ¿de acuerdo?
-¡Que vamos a pasar! Tu entras con nosotras
-¿Qué?- ¿querían ducharse conmigo?
-Jajajajaja-Andrea echó a reír, supongo que se reía de mi cara-Tranquila,
es solo porque en la otra a entrado una mujer con cuatro niños y..
-¡Y tú no tienes tiempo!-Dijo Sandra cortándola y cogiéndome del brazo.
Una vez desnudas, nos fuimos turnando para mojarnos primero, y luego
aclararnos. Andrea me dejó una crema que se ve que cuando te la ponías en la
piel, te daba como un brillo muy bonito y te la dejaba muy suave. De mientras,
Sandra me peinó, le propuse que me lo alisara ero me dijo que tenía que estar
lo más parecida a lo natural en verso al pelo, así que me lo rizó, pero me puso
no se qué para que permaneciera durante unas horas sedoso y brillante. Entre
las dos me pintaron las uñas de los pies, a pesar de que les dije que
probablemente llevaría zapatos cerrados, insistieron en ello. En las uñas de
las manos, me las limaron y me sacaron
todas las pieles e hicieron desparecer las duricias, por último le aplicaron
una cosa transparente que dependiendo de la luz "brillaban" o no.
Cuando por fin terminaron con eso, se acabaron ellas de peinar y maquillar un
poco para después, y me acompañaron hasta la caravana, por el camino me dijeron
que antes de irnos nos veríamos en el bar.
Cuando llegué, mama ya había preparado la mesa para ella y para papa, había
hecho pasta fría, y al lado del fuego (de la cocina) tenía Frankfurt ya preparados para
echar en la sartén.
Estaba estirada en una hamaca tomando una Coca-Cola, papa también estaba a
su lado, aunque estaba sentado y haciendo algo con el móvil. Entré corriendo a
la caravana y cerré la puerta y las cortinas. Me puse el vestido que habíamos
comprado ésta mañana, levanté mi cama, y cogí la bolsa de los zapatos, aunque
no los encontré así que volví a abrir para dejar la bolsa, cuando vi una caja
que ponía "ZAPATOS DE AMY" Así que la cogí, ¡y ahí estaban!. Eran los
zapatos que me compré con Mike en la Mango, los negros con brillantes y tacón
de aguja; me los puse, y de uno de los armarios de encima de la cama de mama,
cogí un bolso negro tipo bandolera de a temporada nueva de Stella Rittwagen que
me regaló papa este año por mi Santo, lo dejé encima de la cama y fui al baño.
Como Sandra me dijo que era mejor ir natural, en los ojos no remarqué mucho,
puse un degradado gris muy suave para romper tanto negro, una ralla sumamente
fina para profundizar un poco los ojos y como no rímel a las pestañas de
arriba. Un toque de colorete suave y por último los labios. Me encantaban mis
labios, los teñí de un precioso rojo sangre al cual le añadí un poquito de
brillo. Cogí los pintalabios y los puse en el bolso, el móvil, el monedero
negro y rojo de la Minnie y unos chicles. Volví a abrir las cortinas, apagué la
luz del baño, y salí.
-Mama, me podrías dar el..
-Dios mío-Esa voz.. otra vez esa dulce y suave voz retumbando en mi
cabeza..-Estas..
-Hija, Víctor ha llegado hace unos cinco minutos, te estaba esperando-
sonreí, no para ella, si no por la cara de Víctor-Toma-llevaba unos tejanos oscuros
apretados, una camiseta blanca de manga corta, zapatos negros y una chupa
negra. Alrededor del cuello llevaba un pañuelo de color beige.
-¿Eh?
-El dinero cariño, con cincuenta ya haces, ¿no?
-Oh.. sí, sí, gracias
-¿Y papa?
-Está en la ducha, ya le he dicho que has quedado con él y no hay ningún
problema
-De acuerdo
-¿A qué hora volverás?
-Señora Monroe, en cuanto a la vuelta, teníamos intención de ir a la playa
con Sandra y Andrea, hoy toca un grupo en el CHE,
-Está bien, pero no hagas ruido si estamos durmiendo, ¿de acuerdo Amy?
-Echo- di un abrazo a mama y fuimos dirección al bar, hacia la salida
-¿En que iremos?-Dije una vez ya estábamos entre la piscina y los baños
-¿Eso es lo único que se te ocurre decir?
-¿Cómo?
-¿¡Pero tú te has visto?!-Noté una punzada en el pecho, ¿no iba bien?
-No.. no voy.. ¿bien?
-¿Bien? peros si vas perfecta-reí, iba perfecta :).
-Bueno, ahora cuando te subas a la..
-¡Oh dios!-Una vez llegamos al bar, justo delante de donde estaban Andrea y
Sandra había una moto negra y brillante.
-Aquí tienes tu transporte, madame-dijo intentando poner acento francés
-Es preciosa..
-Sí, es una Tri-
-Una Triumph Thruxton 900cc- dije sin tan siquiera darme cuenta que
lo había cortado
- ¿Te gustan las motos?-Preguntó asombrado
- Me encantan-Vi como sonreía
-Bien pues, vamos allá
-Nos vemos luego chicos-Dijo Andrea. Víctor se subió a la moto , y yo me
despedí de ellas dos.
Me crucé el bolso, apoyé el pie derecho a la moto, y pasé el otro por
encima de ella, mientras con las manos me sujetaba en los hombros de Víctor. Me
senté, y cuando me dispuse a agarrarme a él, ella apareció.
-Vaya.. Víctor-Dijo incómoda-¿Vas algún sitio?
-Sí, vamos a cenar y luego iremos a la playa-dije provocativa
-Ah..-Víctor me miró de reojo y rió
-¿Y tú Ana?-Pregunté
- Pues nada.. he quedado con.. bueno
- Mmm.. veo que estás bastante ocupada.. de hecho nosotros tenemos que
irnos.. hasta pronto, que te diviertas-Dije mientas le guiñaba el ojo y ponía las
manos por dentro de la chaqueta, casi me mata con la mirada, pero le sonreí.
No estuve muy atenta por dónde íbamos, eso ya no importaba; Sentía el
viento en las piernas, rodeándolas como un gato cariñoso, acariciando mis pómulos
y jugando con mi pelo. También sentía la calor del cuerpo de Víctor y su
corazón puesto a que tenía una de mis manos encima de su pectoral izquierdo.
-Me encantaría quedarme así toda la noche, pero nos espera una mesa
señorita- abrí los ojos, ¿Ya habíamos llegado? nos encontrábamos en un parquin
al aire libre adornado por algunos árboles y tiestos con flores en lo que sería
la entrada al restaurante.
-¿Cómo se llama este sitio?
-Mas Gusó, tiene Restaurante que ofrece una carta más formal y luego la
Terraza-Bar que tiene tapas y pizzas, ¿ qué te apetece más?
-¿Tapas?
-Guay-Pasó su brazo izquierda sobre mi espalda y nos dirigimos hacia la
Terraza
-Buenas noches caballero, ¿su nombre?
-Víctor Salas
-De acuerdo.. sí, mesa para las nueve menos cuarto, ¿cierto?
-Así es-contestó el
-Bien, acompáñenme por favor-Cogió un par de cartas y nos dirigió a las
mesas que estaban bajo un gran toldo, pero me sorprendí al llegar a nuestra
mesa; previamente reservada (lo supe por un pequeño cartel de metal que decía "RESEVADO" ). Aunque lo que realmente me gustó era como estaba la mesa en sí, era
cuadrada con las puntas redondas, tenía un largo mantel blanco, dos platos
junto a los cubiertos y las copas, pero además había una rosa sobre el plato,
un rosa de media luna.
Nos sentamos, y la chica nos dejó las cartas al lado de los platos. Pero no
podía dejar de mirar la rosa.
-¿Has leído Media Luna?-pregunté
-Sí, ha sido difícil pero una chica de una floristería es prima de una
amigo mío, y me ha hecho el favor.
-Es... increíble, ¿sabes cuantas veces me imaginé que Josh me la regalaba?-Josh es
el personaje del libro Media Luna,
una historia que narra como un chico viaja por todo el mundo por conseguir el
amor de una chica que le promete amor eterno a cambio de una rosa que sea
blanca y roja, razón por la cual se llama así el libro, ya que la luna tiene
dos caras una más oscura que la otra.
-¿Y sabes cuantas veces me imaginaba yo tu sonrisa?- Sonreí y puse la rosa
al lado derecho de los platos. Cogí la carta que estaba en el lado opuesto, y
empecé a mirar. Había variedad entre las ensaladas, numerosas tapas, como patas
bravas, anchoas con salsa y perejil, mini-hamburguesas con queso etc. Luego
también había pizzas y bocadillos y por último también una gran variedad de
vinos.
-¿Qué te vas a pedir?-pregunté aún mirando la carta
-Había pensado que para compartir nosotros podríamos escoger un par de
tapas y luego nos pedimos lo nuestro,
¿qué te parece?
-De acuerdo.. de tapas, ¿qué te apetece?
-¿Bravas?
-¡Sí! a mi me encantan
-jajajjaja, la verdad es que a mí también, y.. venga, ahora escoge tu-dijo
dejando la carta encima del plato
-Haber.. que tal.. mira la 09.. dice; "pan tostado suavemente con mermelada natural de fresa y con queso de
cabra tierno" ¿te parece?
-Mmm... suena bien
-¿Y para luego?
-Yo cogeré un Gazpacho natural de la
casa acompañado por croquetas de l'àvia , el 021
-Ah vale.. yo creo que haré el cocktail
de gambas con ensalada, 014- ¿De beber podemos
tomar un vino?
-Sí, ¿quieres alguno en particular?
-Mmm... en casa una vez probé el Valbona , un moscatel dulce
-¡Arreando que es gerundio!-Eché a reír
-Buenas noches, bienvenidos al Lounge Bar, ¿qué les serviremos?-Se nos
acerco el camarero
-Empezaremos con un par de tapas para compartir-dijo Víctor mirándome de
reojo
-Sí, ¿prefiere que le diga por número o nombre?-pregunté
-Número, si no le es de gran molestia señorita
- Oh no.. mire, de tapas las 012
y la 09, luego para nosotros.. yo
quiero el 014 y él el 021
-Muy bien, ¿de beber?
-Un Valbona por favor-dijo ahora Víctor
-De acuerdo, se lo serviremos lo más rápido posible-nos recogió las
cartas-que pasen una buena velada
-Gracias-dijimos los dos a la vez
-Víctor, ¿te puedo preguntar algo?
-Por supuesto, dime
-¿Cómo sabías que escogería las tapas y no el otro restaurante?
-No lo sabía
-¿Entonces porqué reservaste esta mesa?
-No reservé únicamente esta-dijo pícaro
-¿Qué?
-También reservé allí, de manera que escogieras lo que escogieras,
tendríamos mesa-no creía lo que oía, por eso lo de Andrea y Sandra, lo habían
programado todo ellos para que tuviéramos esta cita, era una cita de verdad.
-Su vino caballeros- Apareció el
camarero con el vino dentro de un cubo plateado lleno de hielo y envuelto por
un trapo blanco, a su lado tras unos segundos a pareció una chico con una larga
coleta y muy morena de piel que nos sirvió las tapas
- Mmm.. esta salsa está deliciosa-dije mientras pinchaba otra patata
-Has probado el queso
-No, ahora cogeré uno
-Espera- dijo mientras me acercaba una de las tostadas. Bebí un poco de
vino y dejé la patata en el plato. Me acercó el queso a los labios y lo mordí
aguantándole la mirada, aunque los cerré mientras me apartaba y masticaba esa
intensidad de sabores.
-¿Te gusta?
-Está delicioso-Fuimos picando y haciendo pequeños sorbos del vino, un poco
más tarde nos sirvieron los platos, que tampoco se quedaron cortos; estaban
exquisitos. De pronto, las luces de nuestro alrededor, bajaron de "tono"
y vi entrar a un joven de pelo corto y oscuro con un teclado, lo acompañaban
una chica y otro hombre que llevaban material como micrófonos, altavoces...
-¿Van a tocar?-Pregunté emocionada
-Eso parece-Dijo él sonriendo y
apoyándose en la silla
-Damas y Caballeros, tengo el honor de anunciarles la llegada de nuestros
invitados especiales; ¡¡Brad kavanahg y Tasie Lawrence!!-Todos se pusieron a aplaudir y pronto a pareció otra
chica que acompañó al grupo con unas maracas, el otro hombre tocaba el saxo y
Tasie empezó a cantar. Empezaron a salir parejas a bailar animadamente, otros
encendieron sus mecheros y algunos seguían el ritmo con el pie o con la mano.
Me levanté, y fui al centro de la "pista" improvisada. Cerré los ojos
y empecé a bailar, sintiendo cada nota recorrer mi cuerpo, haciéndome flotar en
el aire, entonces sentí que me acariciaban el braco, me giré y ahí estaba, me sonreía
pícaramente y me rodeó con sus fuertes brazos la cintura mientras yo rodeaba su cuello. Nos miramos profundamente,
y ahí puede apreciar el color de sus ojos, entre verde pero con un toque
avellana al rededor. Empezamos a bailar al ritmo del saxo haciendo que la gente
se pusiera a nuestro alrededor y siguiera el ritmo dando palmas. De pronto me cogió por la cintura, me alzó y
empezó a dar vueltas, abrí los brazos, y
en cuanto me soltó, me cogió como una "princesa" y me besó. Y por fin
lo volví a sentir, el corazón, la sangre hiendo a toda pastilla gracias a la
adrenalina que ahora poseía mi cuerpo, el calor de nuestros cuerpos, su mano en
mi nuca y las mías en su espalda, su aliento dulce y mis labios con sabor a
fresa, ya no había nada a nuestro alrededor.
Lo más sorprendente de todo fue que en cuanto la realidad volvió a invadirnos la gente nos aplaudía e
incluso el grupo había dejado de tocar y acompañaban al público en sus
aplausos. Me soltó, y ambos hicimos una reverencia. Todos reímos, en perfecta
sintonía. El grupo volvió a tocar y la gente se acercó más a ellos mientras
bailaban.
Víctor pagó la cena, y nos dirigimos hacia el parquin. En cuanto llegamos a
la moto, le dije
-Víctor-me miró- te quiero-sonrió y dijo:
-Yo más
-No lo creo -dije debatiéndole
-Que sí-contestó cogiéndome de las manos y acercándome hacia él
- Cuanto más? yo de aquí al cielo
-Pues yo..-empezó a decir mientras entrecerraba los ojos-a tres metros
sobre el cielo
-jajajajaja también te gusta esa película?- pregunté acercándome a sus
labios y poniéndome de puntillas
-No, me gustas tú-lo besé.
-¿Qué hora es amor?
-Las diez y cuarto
-Pues venga, que nos espera una playa-Se subió a la moto, y yo detrás de
él. Ésta vez en lugar de agarrarme a él, hice lo contrario, abrí los brazos y
dejé que frío y el calor al mismo tiempo
compitieran por mi cuerpo.
Sort k era llarg perque no em podria aguantar les ganes de llegir mes!
ResponEliminaLa veritat que el Victor i l'Amy acabarian junts!<3 espero que segueixes bueno publiquis de aqui poc un capitul! Ets una gran escritora no desaprofitis el teu talent!!!!!!!!!
T'ESTIMO MOLTISSIM!!!!!
Bff
jajajaja mira.. l'inspiració
ResponEliminasi, fan bona parella però hi haurà algun@ que els hi posaré treves XD
si, seguiré publicant falta un capítul+l'epíleg i ja hauré abat el llibre...
MOLTÍSSIMES GRÀCIES!! NO SAPS COM M'ANIMEN AQUESTES PARAULES!!!
ti amo <3